Al een paar maanden hebben we minder eieren dan te verwachten was: 2, soms 3 eitjes van 6 kippen die allemaal aan de leg zouden moeten zijn! Tot we tot onze verbazing een kapot/leeg ei op de rand van de deur zagen liggen… ons vermoeden dat de kippen zelf de eieren kapot maakten of opaten, kon dus eigenlijk niet. Na veel zoeken op internet kon het niet anders zijn dan dat eksters met jongen zich tegoed deden aan de verse eitjes.  Tot zover leek de oplossing duidelijk: een hok maken waar de eksters niet meer bij de eieren kunnen! Afgekeken van een plaatje op internet en de leghokken van onze kippenboer maakten we mooie nieuwe legplaatsen!

Een tijdje ging het redelijk goed. Tot we regelmatig een kip ‘kwijt’ waren. Elke dag bij het voeren tel je ze, met 6 kippen en een haan niet zo moeilijk. Maar hoewel we haar ’s morgens kwijt waren, dook ze ’s middags weer op. En ook hadden we weer minder eieren. Zou ze ergens anders leggen? Maar we konden niets ontdekken. Totdat…….

Op een goede zaterdag was alweer een kip verdwenen…. we besloten samen te zoeken; overal onder de hagen gekeken, in kuilen, noem het maar op. François kreeg een ingeving en keek in het andere hok waar we het hooi bewaren… het leek wel pasen…..een mooi holletje gemaakt en onze slimme kip legde daar haar eitjes….helaas had een eierdief toch feest, want ook lagen er her en der kapotte eieren. Maar, na de vers-test van de eieren bleken ze allemaal nog prima in orde!  Voor de onwetenden onder ons: leg elk ei in een diepe bak met water: de verse eieren blijven op de grond liggen, hoe ouder ze zijn, hoe meer de punt van het ei naar boven wijst; een oneetbaar ei gaat drijven.

De deur van het ‘hooihok’ hebben we dichtgemaakt, maar….. nog steeds hebben we minder eieren dan we zouden moeten hebben….
De zoektocht gaat verder 🙂

Het zelfgemaakt hok, bijna klaar, alleen nog gaten maken waar het ei door valt na de leg.